Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

Ο Μανούσος και το Βουνό

Το περασμένο Σάββατο παντρεύτηκε ένας μαθητής μου ο Αντώνης.
Μες στην εκκλησία θυμήθηκα έντονα τον πατέρα του το Μανούσο που δεν ζεί πια. Σκοτώθηκε όταν ο Αντώνης ήταν16 ετών. Του είχε αδυναμία, στο μικρότερο από τους δύο γιούς του.
Εμπαινα σπίτι τους από φοιτήτρια για να κάνω ιδιαίτερα στα δύο αγόρια.
Ο Μανούσος ήθελε να παρέχει στα παιδιά του ότι εκείνος ονειρεύτηκε και του το στέρησε η οικογένεια, η ζωή δεν ξέρω..
Τον ετρωγε που δεν είχε πάει σχολείο παρά μερικές τάξεις μόνο. Του το απαγόρεψε ο πατέρας του αν και πρώτος μαθητής, τον ήθελε στα πρόβατα.
Μου έλεγε και δεν θα το ξεχάσω ποτέ:
-Πήγαινα Β.στο βουνό 8 χρονών παιδί να βοσκήσω τα πρόβατα και φώναζα για να ακούω τη φωνή μου, να μη φοβάμαι. Φώναζα και άκουγα τον αντίλαλο. Και μετά ...δεν φοβόμουν..
Στη μνήμη του Μανούσου το Βουνό
ΥΓ. Αν και μ'αρέσει πολύ και η ερμηνεία ης Πόλυ Πάνου, επέλεξα την ερμηνεία της Ρ.Σακελλαρίου λόγω του βίντεο.

4 σχόλια:

  1. αχ άσμα....

    σαν το άκουσα ήθελα να ήταν χειμών στο χωριό μου σε ταβέρνα...

    να το χώρευα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. έρχεται σύντομα ο χειμώνας, εύχομαι να βρεθείς στο χωριό σου όσες φορές θέλεις και να το χορέψεις.
    Εξαιρετικό κομμάτι και μένα μου αρέσει πολύ.
    Καλά και πολλά μπάνια εύχομαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τι είναι αυτό το "Β."; Ιππολύτη δε σε λένε καλέ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στρατολάτη, καλέ μου Θ. είμαι η Ιππολύτη για το blo, παληόπαιδο, για να έχω τη δυνατότητα να εκφράζομαι..
    καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή