Σάββατο, 21 Ιανουαρίου 2012

Στιγμές και συναισθήματα της εβδομάδας που πέρασε

Τρίτη : Παναττική απεργία προκηρρυσόμενη από το ΕΚΑ.Η ΓΣΣΕ την υποστήριζε ..απλώς. .. Πλήθος μεγαλύτερο από αυτό που ανέμενα. Συμμετείχαμε με το Συντονιστικό των Πρωτοβάθμιων, πέρασε από μπροστά μας το μπλόκ των αναρχικών κανονικά στην πορεία και δεν συνέβη τίποτα...Στο τέλος βέβαια, η ...εμπλοκή με τον Ασφαλίτη ...που ήταν εντός της πορείας...

Πέμπτη : Ενα τραπέζι τόσο τρυφερό και γλυκό. Εκείνη στα 69 της Καθηγήτρια Ψυχιατρικής, πρώην πολιτικός πρόσφυγας στη Σουηδία, ο γιός της Αστροφυσικός που ...εγκατέλειψε σε αυτήν την εποχή...τις Βρυξέλλες...για να ζήσει στην Ελλάδα, η νύφη τηςη Ελενα, Ουκρανή Αστροφυσικός επίσης, που "εγκατέλειψε την έρευνα και ακαδημαϊκή καριέρα για να ζήσει με την οικογένεια στην Ελλάδα, το μωρό ..κατά το 1/4 Ελληνας. Τι αγάπη που απέπνεε το σπίτι...Με τα βαριά έπιπλα των αστών δικών της γονιών, τα έχει πάντα μαζί της όπου κι αν έχει μετακομίσει (μόλις πρόσφατα λόγω κρίσης εγκατέλειψε την πλατεία Μαβίλη), βρέθηκε κοντά στο Χίλτον κι είναι ...ΕΤΟΙΜΗ να πάει στην γκαρσονιέρα για να ζήσει το ζευγάρι στο σπίτι της. Κι εξακολουθεί να δουλεύει και να αγωνιά...για το που θα αφήσει το έργο που έκανε για τους ασθενείς της...
Η νεαρή κοπέλα, υπέρ του κομμουνισμού, υπέρ του μοντέλου που έζησε, παραδεχόμενη βεβαίως ότι η ελευθερία έλειπε. ΄Πόσο ανελεύθερος όμως είναι σήμερα ο κόσμος που πεινάει, αναρωτιόταν και συμφώνησα!!!

Παρασκευή:Τhe Artists.Aριστούργημα!!!

Σάββατο: Τηλέφωνο με την φίλη μου την Ολγα, περπατώντας στους δρόμους της Αγ.Παρασκευής. Ανάσα το να της μιλώ αφού βλέπουμε τη ζωή με την ίδια ματιά, φίλες 30 χρόνια και βάλε. Κανείς ποτέ από τους συντρόφους μας ή άλλους φίλους δεν κατάλαβε τι λέμε τόσες ώρες. Τι μοιραζόμαστε!
Να σου διαβάσω τι γράφει ο Τσαγκαρουσιάνος στην καινούρια LIFO. "Υμνος στη φιλία"

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2012

Βόλτα με τα παιδιά στο Σύνταγμα

Ενα διήμερο προγραμματισμένο από καιρό.
Το σημερινό πρόγραμμα περιελάμβανε Ιδρυμα Μείζονος Ελληνισμού για "Μύθουςκαι Τέρατα¨και μετά μία βόλτα στο Σύνταγμα. Τελικά λόγω της αργοπορίας τους και της πολύ καλής ημέρας το πρόγραμμα περιορίστηκε στο Σύνταγμα
12.30 η ώρα Ζάππειο. Καρουσέλ για μεγάλα παιδιά, άνω των 10 ετών
-Θα μπούμε; θα μπείς κι εσύ;
-Θα μπώ Δημήτρη μου, θα μπώ. 
Ηθελαν κι οι δύο να καθίσουν από την έξω μεριά του "ιπτάμενου καρουσέλ".
 Τι όμορφη δικαιολογία τελικά τα παιδιά. Γινεσαι ξανά παιδί κι εσύ και δεν ντρέπεσαι. Εχεις άλλοθι.
Ανέβηκα μαζί τους κι εγώ. Χάρηκα, μου άρεσε αυτη η αίσθηση. Πάντα μου άρεσε το πάνω ψηλά, στους αιθέρες, στους ουρανούς. Η αίσθηση του ότι πετάς, ταξιδεύεις.

Πάμε στο παγοδρόμιο.
Θα μπείτε;
Αυτός το σκεφτόταν, τελικά δεν το τόλμησε.  Αυτή όμως. Τολμηρή παιδί μου.
-Να σου πάρω εκπαιδεύτρια, όχι μπορώ και μόνη μου.
Τελικά μέτρησε 12 τούμπες, αλλά δενπειράζει,  την πονούσαν ο αγκώνας της, το γόνατό της...αλλά δεν πειράζει. Αξιζε η εμπειρία.
Φάγαμε ¨βρώμικο", ξανανέβηκαν στο καρουσέλ, και πήγαν μία βόλτα μόνοι τους ενώ τους περίμενα στο "καφενεδάκι" για το αναψυκτικό.
Γύρισαν με ενα ψαράκι.
-Είναι το δώρο μας για σένα. Δεν χρειάζεται παρά μόνο ένα φυλλαράκι κάθε μέρα
Μου άρεσε τόσο πολύ.Μες στο μετρό και το τραίνο το κρατούσε εκείνος με περίσσεια προσοχή.
Τους πήγα σπίτι τους, ανανεώνοντας το ραντεβού γι αύριο για τους "Μύθους και Τέρατα'
Πως σε απογειώνουν τελικά τα παιδιά, ως ο έρωτας
Καλή χρονιά